ကေနာင္ ကိုယ္ေတာ္ႀကီး ေရျမႇဳပ္ဗံုး ကိစၥ, အေၾကာင္းရင္း အမွန္

# Zawgyi Version ျဖင့္ ဖတ္ပါ #
ပဥၥမ သဂၤါယနာတင္ “မင္းတုန္းမင္း တရားႀကီး”လက္ထက္ ၌ “အိမ္ေရွ႕မင္းသား ကေနာင္ ကိုယ္ေတာ္ႀကီး” သည္ “ေရျမႇဳပ္ဗံုး” ကို “ေအာင္ပင္လယ္” ကန္ေတာ္ႀကီး အတြင္း၌ စမ္းသပ္ေဖာက္ခြဲခဲ႔သည္။ “ေအာင္ပင္လယ္”ကန္ ႏွင့္ မႏၱေလး”ေရႊနန္းေတာ္ ႀကီး” မွာ (၂)မိုင္ ခန္႔ ကြာေ၀းပါ၏။ အဆိုပါ “ေရျမႇဳပ္ဗံုး” ေဖာက္ခြဲသံ ကို “ေရႊနန္းေတာ္” ၌ ဆြမ္းဘုဥ္း ေပးေနေသာ “သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး” ၾကားရေစသာအခါ ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္သြားၿပီး ဆြမ္းပြဲ မွ လက္ေတာ္ ကို ရုတ္လိုက္သည္။
“ဒကာေတာ္ ေရေျမ႕ရွင္- ဘာသံ တဲ႔လဲ?”
“မွန္လွပါ ညီေတာ္ အိမ္ေရွ႕ မင္းသား က ေအာင္ပင္လယ္ ကန္ေတာ္ အတြင္း ေရျမႇဳပ္ဗံုး စမ္းသပ္ေဖာက္ခြဲျခင္း ပါဘုရား”
“ဒကာေတာ္ ေရေျမ႕ရွင္ ထာ၀ရပေယာဂ(လူသတ္လက္ နက္) မလုပ္သင့္ဘူး” ဟူ၍ “သာသနာပိုင္ဆရာေတာ္ ႀကီး” က ၾသ၀ါဒ ေပးေသာေၾကာင့္ “မင္းတုန္းမင္း တရားႀကီး” သည္ “ေရျမႇဳပ္ဗံုး” ထုတ္လုပ္ျခင္း ကို ရပ္စဲ ခဲ႔ေလသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ “သီေပါမင္း” လက္ထက္ “အဂၤလိပ္ နယ္ခ်ဲ႕” ေရတပ္ သေဘၤာ က်ဴးေက်ာ္တိုက္ခိုက္လာသည့္အခါ ေရျမႇဳပ္ဗံုး မရွိသျဖင့္ ခုခံ ကာကြယ္မႈ မျပဳႏိုင္ဘဲ လြတ္လပ္ေရးဆံုးရံႈးၿပီး သူ႕က်ြန္ဘ၀ ေရာက္ခဲ႔ရသည္။
ဤသည္မွာ လြန္ခဲ႔ေသာ ႏွစ္ေပါင္း(၄၀)ခန္႔က နာမည္ေက်ာ္စာေရးဆရာႀကီး တစ္ဦးမွ “ေရျမႇဳပ္ဗံုး” အေၾကာင္း ေရးသားေဖာ္ျပခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ထို႕ျပင္ “တိုင္းေရးျပည္ေရး ၌ ဘုန္းႀကီး ရဟန္း ၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္သည့္အတြက္ သူ႕က်ြန္ ျဖစ္ခဲ႔ရသည္” ဟူ၍မ်ားေတာင္ မွတ္ခ်က္ျပဳခဲ႔ပါေသးသည္။
ထို႔ထက္ဆိုးသည္ က ယင္း ေဆာင္းပါးရွင္ ၏ “ေရျမႇဳပ္ဗံုး ျပႆနာ ၀ါဒျဖန္႔၊တင္ျပခ်က္” ကို “ဒါရိုက္တာ ဦးတင္ယု” က အတည္ျပဳ၍ (မႏၱေလး နန္းတြင္း အေရးေတာ္ပံု) အမည္ရ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားတြင္ ထည့္သြင္း ရိုက္ကူးလိုက္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါ၏။
ထို႔ေၾကာင့္ ထို (မႏၱေလး နန္းတြင္း အေရးေတာ္ပံု) ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ကို ၾကည့္ရႈမိသူတိုင္းက “သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး” အား အၾကည္ညိဳပ်က္ခဲ႔ၾကပါသတဲ႔။ “တိုင္းေရးျပည္ေရးကို ဘာလို႔ ၀င္စြက္ရတာလဲ” စသည္ျဖင့္ မေက်မနပ္ ျဖစ္ခဲ႔ၾကသည္တဲ႔။အမွန္စင္စစ္ သာသနာေတာ္ပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး သည္ ဘုရင္မင္းတရားႀကီးအား “ထာ၀ရလက္နက္ မလုပ္ရ” ဟု ၾသ၀ါဒေပးျခင္း လံုး၀ မျပဳလုပ္ခဲ႔ပါေခ်။
အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ တိုင္းေရး၊ျပည္ေရး ႏိုင္ငံအေရး ၌ သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ အဆက္ဆက္ တို႔သည္ ၀င္ေရာက္ ပါ၀င္ စြက္ဖက္ျခင္း အစဥ္အလာ မရွိခဲ႔ပါ။
ထင္ရွားေသာ ဥပမာ တစ္ခုမွာ-“ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရွင္” သည္ မိမိ ၏ ေက်ာင္း ဒကာႀကီး “ဗိမိၸသာရမင္း တရားႀကီး” ကို သားေတာ္ “အဇာတသတ္မင္း” က ေလွာင္အိမ္တြင္းအစာငတ္ခံထားၿပီး ညွင္းဆဲသတ္ျဖတ္ ေနစဥ္ က “ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရွင္”သည္ ေကာင္းသည္၊ ဆိုးသည္ ၀င္ေရာက္မေျပာဆိုပါေခ်။ တားျမစ္ျခင္းလည္း မျပဳခဲ႔ပါေခ်။
အေၾကာင္းမူကား, “အာဏာ အတြက္ လုပ္ႀကံေနသူ” ကို ၀င္ေရာက္တားျမစ္ပါက လက္မခံသည့္အျပင္ ရန္ၿငိဳးထား၊ ရန္ပြား၍ အႏၱရယ္ ျပဳလာႏိုင္ေပသည္။ဤကဲ႔သို႔ ေကာင္းက်ိဳးမျမင္၊ဆိုးက်ိဳးသာျမင္ေနရေသာ ေၾကာင့္ “ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရွင္” သည္ ၀င္ေရာက္တားျမစ္ျခင္း မျပဳခဲ႔ေခ်။ ဤ အစဥ္အလာ အရ ျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္းတြင္ သာသနာပိုင္ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားသည္ ေသဒဏ္က်ေနသူမ်ား ကို အသက္အႏၱရာယ္ မွ ကယ္တင္ရန္ ေဘးမဲ႔အလွဴခံျခင္း ျပဳလုပ္ရာ၌ ရွင္ဘုရင္၏သေဘာထား ကိုအကဲခတ္ၿပီးမွ လိုက္ေလ်ာႏိုင္သည့္အေျခအေန ကို ေတြ႕ျမင္ရမွသာ လွ်င္ အလွဴခံျခင္း ျပဳေတာ္မူၾကသည္။
“အမရပူရၿမိဳ႕ေတာ္” ကို “မင္းတုန္းမင္းသား” ႏွင့္ “ကေနာင္ မင္းသား” တို႔ စစ္တပ္ ႏွင့္ ၀န္းရံ တိုက္ခိုက္ေနရာ၌ မည္သည့္ ဆရာေတာ္ ကမွ ၀င္ေရာက္တားျမစ္ျခင္း ၊ေမတၱာရပ္ခံျခင္း မျပဳခဲ႔ၾကေခ်။အေၾကာင္းမွာ-ေမတၱာရပ္ခံ၍ မရႏိုင္သည့္အေျခအေန ကိုသိရွိရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ “အမရပူရ ေရႊနန္းရွင္ ပုဂံမင္းတရား” ႏွင့္ ညီေတာ္ “မင္းတုန္း၊ကေနာင္” တို႔၏ ျပႆနာမွာ ႏွစ္ဦး ႏွစ္ဖက္ အၿပီးသတ္ ေျဖရွင္းေတာ့မည့္ အေျခအေန ကိုေတြ႕ျမင္ရေသာေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား အေနျဖင့္ ၾကား၀င္ျဖန္ေျဖမႈ မျပဳလုပ္ခဲ႔ပါ။
“ေမာင္းေထာင္ သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး” သည္ ခမည္းေတာ္ “သာယာ၀တီမင္း” လက္ထက္ ၌ သာသနာပိုင္ ျဖစ္ခဲ႔ေသာ္လည္း “ပုဂံမင္း” လက္ထက္တြင္ သာသနာပိုင္ ရာထူး မွ ခ်ထားျခင္းခံေနရပါသည္။ညီေနာင္အခ်င္းခ်င္း စစ္ပြဲျဖစ္ေနေပရာ သာသနာပိုင္(ေဟာင္း) ဆရာေတာ္ႀကီး သည္ စစ္ေဘးကင္းလြတ္ရာ “မတၱရာၿမိဳ႕” သို႔ တိမ္းေရွာင္ သီတင္းသံုး၍ (၀ါသမာလိနီ) ဘုရားရွိခိုးဂါထာမ်ား ေရးသားျပဳစုေနေၾကာင္း မွတ္တမ္းေတြ႕ရပါသည္။
ဤကဲ႔သို႔ စစ္မက္ေရးရာ ႏွင့္ အာဏာလုပြဲ ၌ ေရွာင္တိမ္းေနခဲ႔ေသာ သာသနာပိုင္ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါး က “ေရျမႇဳပ္ဗံုး မျပဳလုပ္ရန္ တားျမစ္သည္” ဆိုျခင္း မွာ လံုး၀ ယုတၱိ မတန္ပါ။အကယ္၍ ထာ၀ရလက္နက္ မ်ား ပိတ္ပင္လိုသည္ ဆိုပါက အျခားေသာ “အေျမွာက္” လက္နက္မ်ား သြန္းလုပ္ျခင္း၊ “ဓား,လွံ” လက္နက္မ်ားျပဳလုပ္ျခင္း၊ သံရည္ႀကိဳျခင္း၊ ဆင္စီး၊ ျမင္းစီး၊ဓားခုတ္ လွံထိုး စစ္ေရးေလ့က်င့္မႈမ်ား ကိုလည္း ဆရာေတာ္ႀကီး က ပိတ္ပင္ တားဆီးရေပမည္။
ထို႔ေၾကာင့္ အျခားေသာ ဓား၊လွံ၊ဗံုး၊အေျမွာက္ ျပဳလုပ္ေန ျခင္းကို မတားျမစ္ပါဘဲႏွင့္ “ေရျမႇဳပ္ဗံုး” တစ္မ်ိဳးတည္း ကိုသာ တားျမစ္သည္ ဆိုျခင္းမွာ ယုတၱိ မတန္ပါ။
သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး က တားျမစ္ပိတ္ပင္စကား မိန္႕ၾကားေတာ္မူသည္ပဲ ဆိုပါဦးေတာ့။ မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီး က လိုက္နာမည္ မဟုတ္ပါ။ ပဥၥမ သဂၤါယနာ တင္ျခင္းကို ျပဳလုပ္ေသာ ဘုရင္ ျဖစ္၍ စစ္မက္ေရးရာ တိုက္ခိုက္မႈမ်ား မလုပ္ဟု ထင္ျမင္ယူဆစရာရွိပါသည္။ မဟုတ္ပါ။
မင္းတုန္းမင္း တရားႀကီး သည္ သားေတာ္ “ျမင္ကြန္း၊ျမင္းခံု တိုင္ အေရးအခင္း” ျဖစ္ပြားရာ၌ အေျမွာက္တပ္ကို ကိုယ္တိုင္ ဦးစီး၍ ပစ္ခတ္ႏွိမ္နင္းၿပီး “ပတိမ္းမင္းသား” ကို အဆံုးစီရင္ ခဲ႔ေၾကာင္း ေတြ႕ရပါသည္။ ရွမ္းျပည္နယ္ မွ ေစာ္ဘြား အခ်ိဳ႕ ပုန္ကန္ မႈ၌ “မႏၱေလး” မွ “မိုးနဲ” သို႔ စစ္တပ္မ်ားေစလႊတ္၍ တိုက္ခိုက္ႏွိမ္နင္းခဲဲ႔ပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ “သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး က တားျမစ္ပိတ္ ပင္မႈေၾကာင့္ ေရျမႇဳပ္ဗံုး ဆက္လက္ မလုပ္ေဆာင္ေတာ့” ဟူ ေသာ ထင္ျမင္ယူဆ ေျပာဆိုခဲ႔ၾကျခင္း သည္ “အေထာက္ အထားမဲ႕၊ အေျခအျမစ္ မရွိ၊ ရမယ္ရွာ” ေျပာဆိုေနေသာ “လုပ္ဇာတ္” တစ္ခုသာ ျဖစ္ပါသည္။
ယင္း လုပ္ဇာတ္ တစ္္ခုကို အခိုင္အမာ ယံုၾကည္ေျပာၾကား ေနသူမ်ား သည္ သာသနာပုိင္ ေမာင္းေထာင္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး အား ၀စီကံ ေျမာက္ပစ္မွားျခင္း၊ အျပစ္တင္ရျခင္း ျပဳရာေရာက္ေနသည္ ျဖစ္ပါသျဖင့္ သတိျပဳဆင္ျခင္ မိေစရန္ ေလးစားစြာ တင္ျပအပ္ပါ၏။
ခ်မ္းသာၾကပါေစ..၊ေအးၿငိမ္းၾကပါေစ..၊
သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ..လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ၾကပါေစ။
ဘ၀တုသဗၺမဂၤလံ
ဉာဏ္လင္းၿမိဳ႕
၁၃၇၅ခုႏွစ္၊ျပာသို လဆုတ္(၁၄)ရက္ ၊(29th-January,2014)၊ဗုဒၶဟူးေန႔- (ေန႔လည္-၂း ၂၈) တြင္ ေရးသားပူေဇာ္သည္။
# Zawgyi Version ျဖင့္ ဖတ္ပါ #
ပဥၥမ သဂၤါယနာတင္ “မင္းတုန္းမင္း တရားႀကီး”လက္ထက္ ၌ “အိမ္ေရွ႕မင္းသား ကေနာင္ ကိုယ္ေတာ္ႀကီး” သည္ “ေရျမႇဳပ္ဗံုး” ကို “ေအာင္ပင္လယ္” ကန္ေတာ္ႀကီး အတြင္း၌ စမ္းသပ္ေဖာက္ခြဲခဲ႔သည္။ “ေအာင္ပင္လယ္”ကန္ ႏွင့္ မႏၱေလး”ေရႊနန္းေတာ္ ႀကီး” မွာ (၂)မိုင္ ခန္႔ ကြာေ၀းပါ၏။ အဆိုပါ “ေရျမႇဳပ္ဗံုး” ေဖာက္ခြဲသံ ကို “ေရႊနန္းေတာ္” ၌ ဆြမ္းဘုဥ္း ေပးေနေသာ “သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး” ၾကားရေစသာအခါ ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္သြားၿပီး ဆြမ္းပြဲ မွ လက္ေတာ္ ကို ရုတ္လိုက္သည္။
“ဒကာေတာ္ ေရေျမ႕ရွင္- ဘာသံ တဲ႔လဲ?”
“မွန္လွပါ ညီေတာ္ အိမ္ေရွ႕ မင္းသား က ေအာင္ပင္လယ္ ကန္ေတာ္ အတြင္း ေရျမႇဳပ္ဗံုး စမ္းသပ္ေဖာက္ခြဲျခင္း ပါဘုရား”
“ဒကာေတာ္ ေရေျမ႕ရွင္ ထာ၀ရပေယာဂ(လူသတ္လက္ နက္) မလုပ္သင့္ဘူး” ဟူ၍ “သာသနာပိုင္ဆရာေတာ္ ႀကီး” က ၾသ၀ါဒ ေပးေသာေၾကာင့္ “မင္းတုန္းမင္း တရားႀကီး” သည္ “ေရျမႇဳပ္ဗံုး” ထုတ္လုပ္ျခင္း ကို ရပ္စဲ ခဲ႔ေလသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ “သီေပါမင္း” လက္ထက္ “အဂၤလိပ္ နယ္ခ်ဲ႕” ေရတပ္ သေဘၤာ က်ဴးေက်ာ္တိုက္ခိုက္လာသည့္အခါ ေရျမႇဳပ္ဗံုး မရွိသျဖင့္ ခုခံ ကာကြယ္မႈ မျပဳႏိုင္ဘဲ လြတ္လပ္ေရးဆံုးရံႈးၿပီး သူ႕က်ြန္ဘ၀ ေရာက္ခဲ႔ရသည္။
ဤသည္မွာ လြန္ခဲ႔ေသာ ႏွစ္ေပါင္း(၄၀)ခန္႔က နာမည္ေက်ာ္စာေရးဆရာႀကီး တစ္ဦးမွ “ေရျမႇဳပ္ဗံုး” အေၾကာင္း ေရးသားေဖာ္ျပခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ထို႕ျပင္ “တိုင္းေရးျပည္ေရး ၌ ဘုန္းႀကီး ရဟန္း ၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္သည့္အတြက္ သူ႕က်ြန္ ျဖစ္ခဲ႔ရသည္” ဟူ၍မ်ားေတာင္ မွတ္ခ်က္ျပဳခဲ႔ပါေသးသည္။
ထို႔ထက္ဆိုးသည္ က ယင္း ေဆာင္းပါးရွင္ ၏ “ေရျမႇဳပ္ဗံုး ျပႆနာ ၀ါဒျဖန္႔၊တင္ျပခ်က္” ကို “ဒါရိုက္တာ ဦးတင္ယု” က အတည္ျပဳ၍ (မႏၱေလး နန္းတြင္း အေရးေတာ္ပံု) အမည္ရ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားတြင္ ထည့္သြင္း ရိုက္ကူးလိုက္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါ၏။
ထို႔ေၾကာင့္ ထို (မႏၱေလး နန္းတြင္း အေရးေတာ္ပံု) ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကား ကို ၾကည့္ရႈမိသူတိုင္းက “သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး” အား အၾကည္ညိဳပ်က္ခဲ႔ၾကပါသတဲ႔။ “တိုင္းေရးျပည္ေရးကို ဘာလို႔ ၀င္စြက္ရတာလဲ” စသည္ျဖင့္ မေက်မနပ္ ျဖစ္ခဲ႔ၾကသည္တဲ႔။အမွန္စင္စစ္ သာသနာေတာ္ပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး သည္ ဘုရင္မင္းတရားႀကီးအား “ထာ၀ရလက္နက္ မလုပ္ရ” ဟု ၾသ၀ါဒေပးျခင္း လံုး၀ မျပဳလုပ္ခဲ႔ပါေခ်။
အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ တိုင္းေရး၊ျပည္ေရး ႏိုင္ငံအေရး ၌ သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ အဆက္ဆက္ တို႔သည္ ၀င္ေရာက္ ပါ၀င္ စြက္ဖက္ျခင္း အစဥ္အလာ မရွိခဲ႔ပါ။
ထင္ရွားေသာ ဥပမာ တစ္ခုမွာ-“ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရွင္” သည္ မိမိ ၏ ေက်ာင္း ဒကာႀကီး “ဗိမိၸသာရမင္း တရားႀကီး” ကို သားေတာ္ “အဇာတသတ္မင္း” က ေလွာင္အိမ္တြင္းအစာငတ္ခံထားၿပီး ညွင္းဆဲသတ္ျဖတ္ ေနစဥ္ က “ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရွင္”သည္ ေကာင္းသည္၊ ဆိုးသည္ ၀င္ေရာက္မေျပာဆိုပါေခ်။ တားျမစ္ျခင္းလည္း မျပဳခဲ႔ပါေခ်။
အေၾကာင္းမူကား, “အာဏာ အတြက္ လုပ္ႀကံေနသူ” ကို ၀င္ေရာက္တားျမစ္ပါက လက္မခံသည့္အျပင္ ရန္ၿငိဳးထား၊ ရန္ပြား၍ အႏၱရယ္ ျပဳလာႏိုင္ေပသည္။ဤကဲ႔သို႔ ေကာင္းက်ိဳးမျမင္၊ဆိုးက်ိဳးသာျမင္ေနရေသာ ေၾကာင့္ “ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားရွင္” သည္ ၀င္ေရာက္တားျမစ္ျခင္း မျပဳခဲ႔ေခ်။ ဤ အစဥ္အလာ အရ ျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္းတြင္ သာသနာပိုင္ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားသည္ ေသဒဏ္က်ေနသူမ်ား ကို အသက္အႏၱရာယ္ မွ ကယ္တင္ရန္ ေဘးမဲ႔အလွဴခံျခင္း ျပဳလုပ္ရာ၌ ရွင္ဘုရင္၏သေဘာထား ကိုအကဲခတ္ၿပီးမွ လိုက္ေလ်ာႏိုင္သည့္အေျခအေန ကို ေတြ႕ျမင္ရမွသာ လွ်င္ အလွဴခံျခင္း ျပဳေတာ္မူၾကသည္။
“အမရပူရၿမိဳ႕ေတာ္” ကို “မင္းတုန္းမင္းသား” ႏွင့္ “ကေနာင္ မင္းသား” တို႔ စစ္တပ္ ႏွင့္ ၀န္းရံ တိုက္ခိုက္ေနရာ၌ မည္သည့္ ဆရာေတာ္ ကမွ ၀င္ေရာက္တားျမစ္ျခင္း ၊ေမတၱာရပ္ခံျခင္း မျပဳခဲ႔ၾကေခ်။အေၾကာင္းမွာ-ေမတၱာရပ္ခံ၍ မရႏိုင္သည့္အေျခအေန ကိုသိရွိရေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ “အမရပူရ ေရႊနန္းရွင္ ပုဂံမင္းတရား” ႏွင့္ ညီေတာ္ “မင္းတုန္း၊ကေနာင္” တို႔၏ ျပႆနာမွာ ႏွစ္ဦး ႏွစ္ဖက္ အၿပီးသတ္ ေျဖရွင္းေတာ့မည့္ အေျခအေန ကိုေတြ႕ျမင္ရေသာေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား အေနျဖင့္ ၾကား၀င္ျဖန္ေျဖမႈ မျပဳလုပ္ခဲ႔ပါ။
“ေမာင္းေထာင္ သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး” သည္ ခမည္းေတာ္ “သာယာ၀တီမင္း” လက္ထက္ ၌ သာသနာပိုင္ ျဖစ္ခဲ႔ေသာ္လည္း “ပုဂံမင္း” လက္ထက္တြင္ သာသနာပိုင္ ရာထူး မွ ခ်ထားျခင္းခံေနရပါသည္။ညီေနာင္အခ်င္းခ်င္း စစ္ပြဲျဖစ္ေနေပရာ သာသနာပိုင္(ေဟာင္း) ဆရာေတာ္ႀကီး သည္ စစ္ေဘးကင္းလြတ္ရာ “မတၱရာၿမိဳ႕” သို႔ တိမ္းေရွာင္ သီတင္းသံုး၍ (၀ါသမာလိနီ) ဘုရားရွိခိုးဂါထာမ်ား ေရးသားျပဳစုေနေၾကာင္း မွတ္တမ္းေတြ႕ရပါသည္။
ဤကဲ႔သို႔ စစ္မက္ေရးရာ ႏွင့္ အာဏာလုပြဲ ၌ ေရွာင္တိမ္းေနခဲ႔ေသာ သာသနာပိုင္ဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါး က “ေရျမႇဳပ္ဗံုး မျပဳလုပ္ရန္ တားျမစ္သည္” ဆိုျခင္း မွာ လံုး၀ ယုတၱိ မတန္ပါ။အကယ္၍ ထာ၀ရလက္နက္ မ်ား ပိတ္ပင္လိုသည္ ဆိုပါက အျခားေသာ “အေျမွာက္” လက္နက္မ်ား သြန္းလုပ္ျခင္း၊ “ဓား,လွံ” လက္နက္မ်ားျပဳလုပ္ျခင္း၊ သံရည္ႀကိဳျခင္း၊ ဆင္စီး၊ ျမင္းစီး၊ဓားခုတ္ လွံထိုး စစ္ေရးေလ့က်င့္မႈမ်ား ကိုလည္း ဆရာေတာ္ႀကီး က ပိတ္ပင္ တားဆီးရေပမည္။
ထို႔ေၾကာင့္ အျခားေသာ ဓား၊လွံ၊ဗံုး၊အေျမွာက္ ျပဳလုပ္ေန ျခင္းကို မတားျမစ္ပါဘဲႏွင့္ “ေရျမႇဳပ္ဗံုး” တစ္မ်ိဳးတည္း ကိုသာ တားျမစ္သည္ ဆိုျခင္းမွာ ယုတၱိ မတန္ပါ။
သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး က တားျမစ္ပိတ္ပင္စကား မိန္႕ၾကားေတာ္မူသည္ပဲ ဆိုပါဦးေတာ့။ မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီး က လိုက္နာမည္ မဟုတ္ပါ။ ပဥၥမ သဂၤါယနာ တင္ျခင္းကို ျပဳလုပ္ေသာ ဘုရင္ ျဖစ္၍ စစ္မက္ေရးရာ တိုက္ခိုက္မႈမ်ား မလုပ္ဟု ထင္ျမင္ယူဆစရာရွိပါသည္။ မဟုတ္ပါ။
မင္းတုန္းမင္း တရားႀကီး သည္ သားေတာ္ “ျမင္ကြန္း၊ျမင္းခံု တိုင္ အေရးအခင္း” ျဖစ္ပြားရာ၌ အေျမွာက္တပ္ကို ကိုယ္တိုင္ ဦးစီး၍ ပစ္ခတ္ႏွိမ္နင္းၿပီး “ပတိမ္းမင္းသား” ကို အဆံုးစီရင္ ခဲ႔ေၾကာင္း ေတြ႕ရပါသည္။ ရွမ္းျပည္နယ္ မွ ေစာ္ဘြား အခ်ိဳ႕ ပုန္ကန္ မႈ၌ “မႏၱေလး” မွ “မိုးနဲ” သို႔ စစ္တပ္မ်ားေစလႊတ္၍ တိုက္ခိုက္ႏွိမ္နင္းခဲဲ႔ပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ “သာသနာပိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီး က တားျမစ္ပိတ္ ပင္မႈေၾကာင့္ ေရျမႇဳပ္ဗံုး ဆက္လက္ မလုပ္ေဆာင္ေတာ့” ဟူ ေသာ ထင္ျမင္ယူဆ ေျပာဆိုခဲ႔ၾကျခင္း သည္ “အေထာက္ အထားမဲ႕၊ အေျခအျမစ္ မရွိ၊ ရမယ္ရွာ” ေျပာဆိုေနေသာ “လုပ္ဇာတ္” တစ္ခုသာ ျဖစ္ပါသည္။
ယင္း လုပ္ဇာတ္ တစ္္ခုကို အခိုင္အမာ ယံုၾကည္ေျပာၾကား ေနသူမ်ား သည္ သာသနာပုိင္ ေမာင္းေထာင္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး အား ၀စီကံ ေျမာက္ပစ္မွားျခင္း၊ အျပစ္တင္ရျခင္း ျပဳရာေရာက္ေနသည္ ျဖစ္ပါသျဖင့္ သတိျပဳဆင္ျခင္ မိေစရန္ ေလးစားစြာ တင္ျပအပ္ပါ၏။
ခ်မ္းသာၾကပါေစ..၊ေအးၿငိမ္းၾကပါေစ..၊
သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ..လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ၾကပါေစ။
ဘ၀တုသဗၺမဂၤလံ
ဉာဏ္လင္းၿမိဳ႕
၁၃၇၅ခုႏွစ္၊ျပာသို လဆုတ္(၁၄)ရက္ ၊(29th-January,2014)၊ဗုဒၶဟူးေန႔- (ေန႔လည္-၂း ၂၈) တြင္ ေရးသားပူေဇာ္သည္။
Comments